Ik heb een wat onrustige nacht achter de rug, mijn cpap haperde, dus ik ben vandaag ietwat brak. Dirk stelt voor naar het zwembad te gaan en daar hebben we elk onze eigen hot-tub uitgezocht om een half uurtje in te gaan liggen weken. Zoiets doet je echt goed, want daarna wordt ik weer een beetje mens.

We komen daardoor wél laat op gang, want pas om een uur of twee gaan we richting Myvatn (mievat’n) oftewel “Muggenmeer” en die plek heet niet voor niets zo! Het is vandaag prachtig zonnig weer, zo tegen de 20°C en dan voelen die diertjes zich geweldig. Wolken van die beesten vliegen om je heen of zitten er op je, maar ze steken niet, ze zijn alleen irritant nerveus en vliegen continue tegen je aan.

De eerste site aan de oostkant die we bezoeken is Hverfell, een vulkaan die 2700 jaar geleden is ontstaan, ruim 450 mtr hoog en meer dan een kilometer in doorsnee. Er gaat een lui pad omhoog, maar de temperatuur maakt dat we ons niet aan de klim wagen, het blijft bij enkele foto’s. We rijden verder en slechts enkele kilometers verder rijden we het terrein van Dimmuborgir op, dat is een enorm lavaveld, waar de gestolde lavagangen een soort kastelen vormen, erg indrukwekkend dat dit ooit vloeibaar was! Het is een prachtige site, maar erg warm en vergeven van de muggen. Ik durf mijn lenzen bijna niet te wisselen, want ze zitten overal, ik dek tijdens het wisselen het spiegelhuis goed af om te voorkomen dat er eentje in mijn camera gaat zitten.

Na Dimmuborgir, gaan we rond het meer toeren om wat landschappen te scoren. Op een gegeven moment naderen we een kruising, met een aardige stroomversnelling en een prachtig groen landschap op de achtergrond. Uitstappen een foto’s maken dus, maar de muggen vallen in enorme getale aan, zelfs met inademen moet je nu uitkijken. Ik wissel geen lens, maar maak met de 85mm (een zeer lichte telelens) een landschapje.

Daarna snel instappen en terug naar de camping om de trip voor morgen te plannen, het reisdoel wordt dan Siglifjordur.