Zaterdagmorgen zijn we op tijd opgestaan om het kampement op te breken, het is mooi weer, maar er is meer bewolking dan de afgelopen dagen. Om half 11 zijn we op pad.

Al na enkele kilometers komen we langs een bezienswaardigheid, een IJslandse hoeve van enkele eeuwen oud: Grenjadarstadur. Het is nu een museum, maar tot enkele jaren geleden werd ze nog gewoon gebruikt. De hoeve bestaat uit enkele gebouwtjes die van hout zijn opgetrokken en geïsoleerd met plaggen. De gebouwtjes zijn met elkaar verbonden dmv overdekte gangen die eveneens weer zijn geïsoleerd met plaggen. Volgens de beheerder was zo’n hoeve als deze als een organisme dat groeide, in de loop van de tijd werden er stukken aangebouwd en op zijn tijd ook vervangen. Er kon een omvangrijke boerenfamilie in wonen en die hadden allemaal hun plek. Het complex bestaat uit diverse woon, slaap en werkvertrekken, waar je ook duidelijk de ontwikkeling in de tijd in kan herkennen. We hangen hier een uurtje rond, drinken er van de aangeboden koffie en maken enkele foto’s.

Na deze stoppen sturen we richting het zuiden en komen al snel bij de Godafoss, één van de bekendste watervallen van IJsland. Naar verluid betekent de naam “Godenwaterval” en dat komt van het volgende voorval:
In het jaar 1000 na Christus werd op het Alþing bij Thingvellir besloten om het Christendom als nationale godsdienst te aanvaarden. De bedenker van deze constructie, de wetspreker Thorgeir Thorkelsson, die op weg naar zijn huis bij Ljósavatn langs de Godafoss kwam, gooide als blijk van zijn bekering zijn heidense afgodsbeelden in deze waterval.

Hierna begint een lange rit door valleien met ongelofelijk veel  nieuwsgierige paarden,

Noord-IJsland schijnt voor ruiters een walhalla te zijn. Ik weet het niet, want ik kan niet paardrijden en kan er dus niet over meepraten.

Intussen neemt de mistigheid steed verder toe en we rijden inmiddels langs de kust over rotsen en kliffen. Af en toe trekt het open een wordt de ruige kust in de verste ook goed zichtbaar. Door de bewolking en de mist geeft het een mooi spookachtig effect.

In plaats van de rit te eindigen in Siglufjordur rijden we door naar Saudarkrokur om daar onze tenten op te slaan.