Dinsdag dus eindelijk aangekomen en gelijk het binnenland ingereden. We stegen gelijk naar 600 meter en kwamen in de sneeuw terecht. Wat een landschap. Daarna door naar de eerste camping plaats. Het meest bijzondere tankstation van IJsland, en inderdaad bijzonder was het, geen tankstation te zien. Dan maar de tunneltent opzetten. Geen onverdeeld succes.  Gelijk de eerste boog van de tent brak, en met het kleine beetje wind werd het een enorme worsteling,  nadat ook nog een lus losscheurde van het grondzeil was ik er klaar mee. Ergo, de tent ligt in een container in IJsland en ik slaap in een reserve koepel tentje (en die is geweldig!). Eerste tip van Dirk: als je niet van kamperen houdt, koop je tent bij Obelink, hotelovernachting gegarandeerd. Ook nog even met Obelink gebeld, die reactie laat ik maar achterwege…..

Woensdag wakker geworden in de stromende regen dus spullen nat inpakken en op weg, De eerste stop was bij Hverir, zwavelputten zie de foto’s heel bijzonder om daar rond te lopen. Van het vuur naar het water. De watervallen bij Dettifoss en Selfoss 100 meter breed 44 meter hoog en193 Kubieke meter water per seconde wat naar beneden raast, wat een geweld, en wat een beelden (foto’s). Op de nieuwe kampeer plaats aangekomen de tenten opgezet om alles te laten drogen. Hier blijven we 2 of drie dagen om naar Husavik te gaan (Walvis safari) en de omgeving van Myvatn te bekijken.

Donderdag, je raadt het al weer wakker geworden en zie daar de zon!!! gelijk 20 graden. Op weg naar Husavik en daar de boot op naar de walvissen. Onderweg drie soorten gespot, De dwerg vinvis, de blauwe vinvis (grootste zoogdier op aarde, 33 meter lang, 200 ton zwaar) en tot slot de bultrug. Helaas zijn de foto’s niet echt spectucalair, ze waren te snel en de kapitein stuurde gelijk zijn boeg op de vissen af zodat ze voor de mensen aan de reling niet te fotograferen waren. Nu zitten we weer bij de tent met beide een rood verbrand hoofd.. Tot Later.

De eerste nacht in IJsland is goed verlopen, op de camping waar we gisteren aankwamen regent het en vrij hard ook, dus alles zeiknat in de auto en rijden maar, richting het gebied Myvatn. Gelukkig werkt de airconditioning prima en samen met een beetje warmte van de motor is alles in een mum van tijd droog (behalve de spullen die in tassen en zakken zitten, zoals de tenten). Na nog geen half uur rijden komen we bij onze eerste stop.

Hverir is een vrij kleine site, maar ligt direct naast de Ringweg nr1 op weg naar Myvatn en is okergeel en dus niet te missen. Een werkelijk prachtig geothermisch fotogeniek gebied, (waar je lekker opwarmt, de warmte komt lekker door de dikke zolen van mijn bergschoenen heen, dus vanavond voor mij geen voetenbadje) met bluppende modderpoelen, zwavelafzettingen en gaten in de grond waar stoom uitkomt. Ik kan daar behalve enkele foto’s weinig aan toevoegen.

De volgende stop is Dettifoss en het op enkele honderden meters daarvandaan liggende Selfoss, twee stevige watervallen. Je betreedt deze site vanaf de op ongeveer een kilometer gelegen parkeerplaats, via een bijna maanlandschap (ik zou bijna willen beweren dat hier in 1969 de maanlanding met Niel Armstrong is opgenomen, hahaha). De omgeving is enorm vochtig, de spray van Dettifoss reikt honderden meters ver. Een stukje stroomopwaarts is dan Selfoss, waar dezelfde hoeveelheid water doorstroomt, maar over een veel grotere breedte en daarvan is de spray minder heftig. Tussen de beide watervallen zie je tussen de stenen veel kleine planten, waarvan ik de namen niet ken, maar ze zijn mooi.

Na deze twee sites doen we boodschappen en zoeken een camping op, het wordt Heidarbær in Reykjahverfi, tussen Myvatn en Husavik. Morgen schijnt het erg mooi weer te worden en dus gaan we waarschijnlijk naar Husavik op walvissafari. De grotten en rotsformaties van Myvatn moeten dus weer wachten op onze aandacht, maar iets zegt me dat ze niet weg zullen lopen.

Behalve schitterende landschappen heeft IJsland ook veel vogels en niet dat ik nou zo’n vogelaar ben, maar soms zijn die dieren gewoon prachtig om te zien. Zo ook deze, die kennelijk zijn  territorium vlak naast onze kookplaats had.

Bij het verlaten van de boot is de enige vraag van de douane “heeft u visspullen bij u?” en nadat ik daarop ontkennend antwoordde, kreeg ik een blauwe stikker achter de voorruit geplakt en mochten we verder rijden, geen paspoortcontrole, niets.

We rijden meteen de berg op naar Egilsstadir, waar we bij de plaatselijke supermarkt inkopen doen en onze tank vullen. Daarna rijden we verder naar via gravelweg over een maanlandschap Fjalladyrd om daar ons eerste IJslandse kampement op te slaan. De auto uit te mesten en ietsje beter te beladen.

De nieuwe tent van Dirk begeeft het meteen en daarom kan hij mteen van de reservetent gebruik gaan maken. Het verhaal dat er bij hoort vertelt hij verder zelf in een volgende berichtje.

Het is hier trouwens nu middernacht en de zon is net onder, maar het is net of het een bedekte dag is, hartstikke licht!

Over ongeveer een half uur leggen we aan en kunnen we boot afrijden. IJsland komt net ineens uit de mist opzetten en de zon werpt door de lage stand een prachtig licht op de kust. Straks gaan we eerst tanken en inslaan. Daarna een stukje rijden en een camping opzoeken om de auto te herbeladen en van de stilte te kunnen genieten.

Stipt om 14:00 start de bemanning met het klaarmaken om te vertrekken, de bezoekers wordt in 3 talen verzocht het schip te verlaten en een half uur later zijn we onderweg, in de mist (zie de foto).

Deze laatste etappe is nog 19 uur varen, we komen dinsdag om 9:00 IJslandse tijd aan, met de compensatie van 2 uur tijdsverschil (IJslands hanteert GMT zónder zomertijd) meegerekend, zijn we dan vanaf Hirtshals 68 uur onderweg geweest.

Morgenochtend nog één ontbijt aan boord! Ik ben benieuwd wat er dan weer gebeurt, want elke dag beleef je weer wat nieuws met die duitse toeristen. De eerste ochtend aan boord stond ik strak om 7:00 aan het buffet mijn bordje te vullen en liep vervolgens naar leeg tefeltje om te gaan zitten ….. en je raadt het al ….. ik wordt aangesproken ….. door een duitser ….. “want hij had toch zijn programmaboekje neergelegd?” ….. ik had dus moeten begrijpen dat die plek bezet is?

Het lijkt #$%@&!* het noordzeestrand van Scheveningen wél, waar die lui zo’n verrekte kuil graven en er vervolgens een vlag inzetten! Of een strandstoel aan een zwembad van een één of ander resort aan middelandse zee, met hun handdoekje erop! Zo, dat lucht op!

om 8:00 precies is het schip afgemeerd in de haven van Tórshavn. Er was geen ontvangstcomité te zien, maar de Sea Shepherds zijn allemaal van boord gegaan in een 7-tal auto’s met nederlandse kentekens. Die gasten zijn overigens wél mensen die er met hart en ziel voor gaan, want Dirk heeft even een praatje gemaakt en hoorde van één van de deelnemers dat zij 9000 $CDN (ongeveer €6000) uit haar eigen zak heeft betaald om met deze campagne mee te kunnen doen.

Hier in Tórshavn mogen de passagiers, die nog verder meevaren naar IJsland, ook even van boord, maar moeten om 13:00 uiterlijk weer terug zijn aan boord.  Het is erg bedekt weer en het is 2e pinksterdag, dus alles is dicht, daarom maken we foto’s vanaf het dek en blijven aan boord. Het schip zal om 14:00 weer vertrekken en morgenochtend om 9:00 zullen we dan in Seydisfjördur aankomen.

aan boord is er een groep van pakweg 8 a 10 leden van “Sea Shepherd” die onderweg zijn naar de Færøer-eilanden voor de Grindstop 2014 campagne. (artikel is engels).

Het schip vaart momenteel 12 knopen ipv 15,5 zoals bij de afvaart en dat kan natuurlijk komen door stroming, maar de initiëel geplande aankomsttijd op Færøer was 5:00, dat is nu geworden 8:00, dus dat ze langzamer varen dan doorgaans, lijkt me evident. Heel goed mogelijk daarom dat er in Tórshavn een speciaal ontvangstcomité staat te wachten en wij zullen dus onze fototoestellen klaar hebben voor die gelegenheid.

In deze periode komen Grienden (pilot-whales) kennelijk in het noorden van de Atlantische Oceaan om te foerageren en worden soms naar de eilanden gedreven om ze daar te vangen en te slachten. Sea Shepherd vindt dat dit op een onmenselijke wijze gebeurt en bovendien zijn Grienden een bedreigde diersoort en dus springen zij op de bres voor deze dieren.

Ik wil en kan niet zeggen dat ik er tegen of dat ik er voor ben, want voor zowel de mening van Sea Shepherd als voor de mening van de Færøër’s kan ik begrip opbrengen. Voor de Sea Shepherd’s, omdat de “Griendhaak” een echt onmenselijk stuk gereedschap is en de dieren een minutenlange doodsstrijd moeten leveren. Voor de Færøër’s omdat zij volgens een eeuwenoude traditie enkele honderden dieren per jaar vangen en slachten en daarmee eigenlijk geen significante impact op de populatie hebben.

Het is in elk geval wél interessant om je licht eens op te steken en je mening moet je zelf maar vormen.

Dobberen al een tijdje op de boot, zijn inmiddels ergens halverwege, richting Faroer eilanden (ff zonder moeilijk leesteken). Zoals Menno al vermelde zijn we gewoon in 1 keer doorgereden naar Hirtshals, waarvan ik het laatste stuk door Denemarken heb gereden, wat was dat mooi tijdens zonsopgang!!

Na een tijdje wachten de boot op en mijn slaapplaats zoeken, een hele ervaring. Ik slaap onder het autodek met 4 Polen en een Duitse dame.  We missen nog iemand die de C kan snurken anders hadden we een aardige symphonie  in elkaar kunnen draaien. Van slapen komt dus weinig, aan dek is het daarentegen ontzettend mooi, het wordt maar twee uur echt donker, daarna heb je de zonsop- en ondergang. Voeg later wel foto’s toe aan boord enorm traag internet.

Morgenochtend rond 8:00 uur aankomst Faroer eilanden, ga wel ff kijken hoe ze de delegatie van Sea Shepherd gaan ontvangen die ook aan boord zijn. Walvis seizoen op de Faroer gaat namelijk beginnen. Tot Later!