Gisteren en vandaag erg veel gezien en gedaan, maar helaas heeft de batterij van mijn laptop het begeven. Sinds ik mijn laptop nodig heb om foto’s te bewerken, wordt het lastig om artikelen van foto’s te voorzien. Verder heb ik nog maar 4 uur internet beschikbaar, dus houd ik maar even pauze tot we aan boord van de Norröna zijn. In de loop van donderdag verschijnen er weer foto’s en artikelen….

Vandaag bij een lokale garage geweest, geen mooie voorpui, geen showroom, geen ruimte, maar wel 4 man aan het werk. Enorm druk met vooral veel reparaties aan banden en onderstellen, het is letterlijk een komen en gaan van klanten.(ons kamp)
De velg van het reservewiel is na 12 jaar aardig gecorrodeerd en daardoor liep de lucht langs de velg weg, zodoende hadden wij er gisteren niets aan. Ze hebben de corrosie verwijderd en vervolgens het bandje er weer opgezet en opgepompt, klaar! De linker voorband is helaas erger beschadigd, hij kan welliswaar worden gerepareerd, maar houdt dan zeker geen 2000 km. Ze hebben geen banden in de maat 255/60-17, maar wel 235/65-17 en die passen ook om deze velgen en met een prijs van nog geen 195 euro per stuk is dat óók nog eens een relatief goedkope oplossing. Een uurtje later zitten we de voetbalwedstrijd Nederland vs. Australië te kijken in diner van het benzinetankstation, terwijl we daar ons avondeten (een Vikingburger) naar binnen werken.(de voetbalkantine)
Het plan voor morgen is om naar de overkant van de “Breidafjördur” te gaan, als we op tijd zijn kan dat met de ferry en anders gaan we de kust van het fjord rondrijden. (uitzicht uit de tent)
De kust moet prachtig zijn en het dierenleven schijnt ook zeer de moeite waard te zijn. Morgen weer mooie foto’s, vandaag alleen van wat we nu om ons heen zien.

Paardenland, wat me opviel is dat het hele noorden van IJsland paardenland is. Waar wij runderen zien grazen is het hier het paard wat overheerst. Paarden worden hier meerendeel gefokt voor de slacht.(sorry).  Naast paarden lopen er hier ook veel schapen los, daar moet je af en toe flink voor in de remmen. Wat mij opviel is dat veel schapen een kleurvlek in de nek hebben, dom als ik ben toch even nagevraagd. Het blijkt dat de rammen hier een krijtblok tussen de voorpoten hebben, zodoende weet de boer welk schaap door welke ram is gedekt, dit om inteelt te voorkomen. Als het schaap een blauw neusje heeft is het dronken of is er iets fout gegaan.

Vandaag dus vertrokken uit Isafjördur een prachtige camping met bestemming Talknafjördur. Dit liep even anders, na een voor ons kenmerkende flitsende start over het asfalt kwamen we na enige tijd op een zogenaamde B-weg, dat is een gravelweg, zoals we al meer hebben gereden, maar in deze omgeving is het onderhoud beduidend slechter. Na ook nog een uitstapje op een F-weg (alleen voor 4×4  aangedreven auto’s). kwamen rond vijf uur stil te staan met een lekke band. Dus reserve wiel wisselen. Deze bleek nog slechter te zijn, we gebruiken deze nu als sla vergiet. Dus het originele wiel er weer onder oppompen en 10 minuten rijden, pitstop, pompen en rijden. Dit hebben we volgehouden tot een plaats waar ze een garage hebben (en een camping). Dus zijn we nu aangeland in Patreksfjördur. Daar aangekomen hebben we eerst de tenten opgezet en daarna in de auto gestapt om te gaan eten. En toen bleek de auto compleet dood. Na een uurtje zoeken, proberen en voornamelijk intelligent kijken met handen in de zij is het gelukt om de auto weer aan de praat te krijgen (bleek een probleem met de verwarmings pomp te zijn). Een en ander heeft ons niet weerhouden om foto’s te maken uiteraard

Vanochtend zijn we op tijd vertrokken en in de richting van de west-fjorden gereden. Na een uurtje ofzo werd het tijd voor een ontbijt en net op dat moment reden we over een gletsjer-plateau.
Het water stroomt daar wild onder het ijs en de sneeuw vandaan en slaat hier en daar enorme gaten in het sneeuwdek en verderop bedekt de ijslaag de stroom weer.In elk geval een prachtig punt om even te stoppen, koffie te zetten en een eitje te bakken.

Hierna volgt een lange rit van bijna 200 km langs 3 fjorden van elk zo’n 25-30 km diep het land in. De afstand die hemelsbreed door ons wordt overbrugd is op dat punt ca 75 km. Het landschap is hier ruiger dan in het “paardrijgebied” en je ziet hier ook volop verlaten hoeves, huizen en hutten.Kennelijk valt er dan niet meer te bestaan, of de bewoners overlijden en er komt niemand om ze te vervangen en dan vervalt het langzaam terug aan de natuur.

Het hutje op de foto staat in een afgezet gebied(je) waar een flink aantal Sterns (een soort meeuw met een zwaluwstaart) hun nestjes in het gras heeft gebouwd.Deze komt aanvliegengaat flink in de remmencorrigeert op het laatste moment zijn koersen landt op zijn nest (dat je helaas net niet kan zien).

Ons einddoel vandaag is een schitterende camping vlak voor Isafjördur, met een beekje, dat direct uit een waterval, vlak naast de camping komt. De foto’s zie je morgen.

De plaatselijke jeugd vermaakt zich op zaterdagavond eerst door met motoren en auto’s een beetje rond te cruisen en zich daarna lam te zuipen om vervolgens ’s nachts om twee uur luid lallend door de straten van het stadje te zwalken. Eigenlijk zijn ze precies zoals wij 25 ofzo jaar geleden, geinig.

Dit keer zitten we om ½-10 al in de auto, op weg Hvammstangi. Na een prachtige rit door nevelig landschap vinden we in Hvammstangi een Diner met een pompstation, waar we op ons gemak een ontbijtje gebruiken. Hvammstangi heeft als enige attractie een zeehondenstation, dat we niet bezoeken, want de planning is nu om naar de West-Fjorden te gaan. Het reisdoel is Drangsnes, een klein visserdorp. De rit erheen gaat langs fjorden en baaien, die meestal brandschoon zijn, maar op sommige plaatsen tref je er stapel (zee-)afval aan, in de vorm van hout, plastic, visnetten en nog veel meer. Dat afval wordt soms verzameld en hergebruikt, maar tot die tijd ligt op de kiezelstranden.

Zaterdagmorgen zijn we op tijd opgestaan om het kampement op te breken, het is mooi weer, maar er is meer bewolking dan de afgelopen dagen. Om half 11 zijn we op pad.

Al na enkele kilometers komen we langs een bezienswaardigheid, een IJslandse hoeve van enkele eeuwen oud: Grenjadarstadur. Het is nu een museum, maar tot enkele jaren geleden werd ze nog gewoon gebruikt. De hoeve bestaat uit enkele gebouwtjes die van hout zijn opgetrokken en geïsoleerd met plaggen. De gebouwtjes zijn met elkaar verbonden dmv overdekte gangen die eveneens weer zijn geïsoleerd met plaggen. Volgens de beheerder was zo’n hoeve als deze als een organisme dat groeide, in de loop van de tijd werden er stukken aangebouwd en op zijn tijd ook vervangen. Er kon een omvangrijke boerenfamilie in wonen en die hadden allemaal hun plek. Het complex bestaat uit diverse woon, slaap en werkvertrekken, waar je ook duidelijk de ontwikkeling in de tijd in kan herkennen. We hangen hier een uurtje rond, drinken er van de aangeboden koffie en maken enkele foto’s.

Na deze stoppen sturen we richting het zuiden en komen al snel bij de Godafoss, één van de bekendste watervallen van IJsland. Naar verluid betekent de naam “Godenwaterval” en dat komt van het volgende voorval:
In het jaar 1000 na Christus werd op het Alþing bij Thingvellir besloten om het Christendom als nationale godsdienst te aanvaarden. De bedenker van deze constructie, de wetspreker Thorgeir Thorkelsson, die op weg naar zijn huis bij Ljósavatn langs de Godafoss kwam, gooide als blijk van zijn bekering zijn heidense afgodsbeelden in deze waterval.

Hierna begint een lange rit door valleien met ongelofelijk veel  nieuwsgierige paarden,

Noord-IJsland schijnt voor ruiters een walhalla te zijn. Ik weet het niet, want ik kan niet paardrijden en kan er dus niet over meepraten.

Intussen neemt de mistigheid steed verder toe en we rijden inmiddels langs de kust over rotsen en kliffen. Af en toe trekt het open een wordt de ruige kust in de verste ook goed zichtbaar. Door de bewolking en de mist geeft het een mooi spookachtig effect.

In plaats van de rit te eindigen in Siglufjordur rijden we door naar Saudarkrokur om daar onze tenten op te slaan.

Ik heb een wat onrustige nacht achter de rug, mijn cpap haperde, dus ik ben vandaag ietwat brak. Dirk stelt voor naar het zwembad te gaan en daar hebben we elk onze eigen hot-tub uitgezocht om een half uurtje in te gaan liggen weken. Zoiets doet je echt goed, want daarna wordt ik weer een beetje mens.

We komen daardoor wél laat op gang, want pas om een uur of twee gaan we richting Myvatn (mievat’n) oftewel “Muggenmeer” en die plek heet niet voor niets zo! Het is vandaag prachtig zonnig weer, zo tegen de 20°C en dan voelen die diertjes zich geweldig. Wolken van die beesten vliegen om je heen of zitten er op je, maar ze steken niet, ze zijn alleen irritant nerveus en vliegen continue tegen je aan.

De eerste site aan de oostkant die we bezoeken is Hverfell, een vulkaan die 2700 jaar geleden is ontstaan, ruim 450 mtr hoog en meer dan een kilometer in doorsnee. Er gaat een lui pad omhoog, maar de temperatuur maakt dat we ons niet aan de klim wagen, het blijft bij enkele foto’s. We rijden verder en slechts enkele kilometers verder rijden we het terrein van Dimmuborgir op, dat is een enorm lavaveld, waar de gestolde lavagangen een soort kastelen vormen, erg indrukwekkend dat dit ooit vloeibaar was! Het is een prachtige site, maar erg warm en vergeven van de muggen. Ik durf mijn lenzen bijna niet te wisselen, want ze zitten overal, ik dek tijdens het wisselen het spiegelhuis goed af om te voorkomen dat er eentje in mijn camera gaat zitten.

Na Dimmuborgir, gaan we rond het meer toeren om wat landschappen te scoren. Op een gegeven moment naderen we een kruising, met een aardige stroomversnelling en een prachtig groen landschap op de achtergrond. Uitstappen een foto’s maken dus, maar de muggen vallen in enorme getale aan, zelfs met inademen moet je nu uitkijken. Ik wissel geen lens, maar maak met de 85mm (een zeer lichte telelens) een landschapje.

Daarna snel instappen en terug naar de camping om de trip voor morgen te plannen, het reisdoel wordt dan Siglifjordur.